دانشگاه اصفهان مدیریت دارایی و تامین مالی 2383-1189 3 1 2015 05 22 Evaluation of Investment Decision Using System Dynamics and Real Options ارزیابی تصمیم‌های سرمایه‌گذاری با استفاده از پویایی سیستم و اختیارات سرمایه‌گذاری واقعی (مورد مطالعه در شرکت تولید باطری خودرو) 1 22 19908 FA مجید اسماعیلیان دانشگاه اصفهان مسلم علیمحمدی دانشگاه اصفهان Journal Article 2016 06 14 Evaluation of investment desicion has the decisive and key role in management discussions. Usually invest resources introduce methods such as accounting rate of return, payback period, internal rate of return and net present value (NPV) for decision making in this scope and describe the net present value as most reliable method. NPV and other traditional evaluation methods assume constant factors in investment and don’t consider uncertainty in decision making. The main objective of this study is to provide a model for evaluating investment decisions by using of system dynamics and real option. In this study, system dynamic method with Systemic approach was used to cover the weaknesses of traditional methods such as NPV that evaluate the investment decision one-dimensionally. Also, to considering the uncertainty in the investment project, real option was applied. At the final step, real option have been used as a scenario in designed model. Grounded Theory was applied for determining the affecting variables. Obtained results showed that investing about 3*1011 Rials to creating new production capacity about 300000 units per month with reducing product sale price from 1.2 million Rials to 850000 Rials is most profitable state (scenario) of simulated model in specified time in software (end of tenth years). Also, expansion and contraction, two determined options were considered in a scenario and related results were obtained. در مباحث مدیریت، بررسی و ارزیابی طرح های سرمایه گذاری نقش کلیدی و تعیین کننده ای دارد. معمولا منابع سرمایه گذاری روش هایی مانند نرخ بازده حسابداری، دوره بازگشت سرمایه، نرخ بازده داخلی و ارزش فعلی خالص (NPV) را جهت تصمیم گیری در این حوزه معرفی می کنند و از میان آنها روش ارزش فعلی خالص را به عنوان معتبرترین روش توصیف می نمایند. روش ارزش فعلی خالص و سایر روش های ارزیابی سنتی، با ثابت فرض کردن عوامل درگیر در سرمایه گذاری، عدم اطمینان موجود در سرمایه گذاری را در نظر نمی گیرند. هدف اصلی این پژوهش، لحاظ کردن عدم اطمینان موجود در طرح های سرمایه گذاری و ارائه الگویی جهت ارزیابی تصمیم های سرمایه گذاری با استفاده از سیستم داینامیک و اختیار سرمایه گذاری است. در الگوی طراحی شده، از اختیارت به عنوان سناریویی برای بررسی تغییرات استفاده شده است. برای تعیین متغیرهای اصلی مدل از روش تئوری برخاسته از داده‌ها استفاده گردیده است. نتایج نشان می‌دهد که سرمایه گذاری به میزان 1011*3 ریال برای ایجاد ظرفیتی جدید به اندازه 300000 واحد در ماه، به همراه کاهش قیمت فروش محصول از 1200000 ریال به 850000 ریال می تواند بیشترین سودآوری را در بازه مشخص شده یعنی پایان سال دهم، در مدل شبیه سازی شده، داشته باشد. همچنین دو اختیار توسعه و انقباض در قالب سناریویی مشخص لحاظ گردیده و نتایج مربوطه به دست آمده است. https://amf.ui.ac.ir/article_19908_01fbd38cda3cf2e32cb5bd0f5053f337.pdf