دانشگاه اصفهان مدیریت دارایی و تامین مالی 2383-1189 3 1 2015 05 22 The relation study of voluntary disclosure level and agency costs of listed companies of Tehran Stock Exchange مطالعه رابطه بین سطح افشای داوطلبانه و هزینه‌های نمایندگی در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران 41 54 19906 FA شکراله خواجوی دانشگاه شیراز وحید علیزاده طلاتپه کارشناس ارشد حسابداری دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2016 06 14 In this research, the relation of voluntary disclosure level and agency costs of listed companies of Tehran Stock Exchange is studied. In this regard, the effects of firm size, debt ratio, non-duty members of board and ownership concentration are considered either. In order to voluntary disclosure level measuring Botosan (1997) check list which has been adjusted by koshanipour and et al. (1388) and consists of 71 indices through six section of background information, the summery of important historical results, non-financial key statics, section data, anticipating information and managements’ analysis and discussion has been utilized. Moreover, operating expenses to sale ratio, the asset turnover ratio and Qtubin ratio are utilized as agency costs criteria. To main hypothesis testing multivariate regression with combined data has been used. Findings resulted from exploring 67 companies during period of 1382 to 1390 essay that although there are 1) a positive significant relation between operating expenses to sale ratio and voluntary disclosure level and 2) a negative significant relation between Qtubin ratio and voluntary disclosure level, there is no significant relation between assets turnover ratio and firms’ voluntary disclosure level. در این پژوهش، رابطه بین سطح افشای داوطلبانه و هزینه‌های نمایندگی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این راستا، تأثیر اندازه شرکت، نسبت بدهی، نسبت اعضای غیرموظف هیأت مدیره و تمرکز مالکیت نیز کنترل شده است. برای اندازه‌گیری متغیر سطح افشای داوطلبانه، چک‌لیست بوتوسان (1997) که توسط کاشانی‌پور و همکاران (1388) تعدیل شده، مورد استفاده قرار گرفته است که شامل 71 شاخص در شش بخش کلی پیشینه اطلاعاتی، خلاصه‌ای از نتایج مهم تاریخی، آماره‌های کلیدی غیرمالی، اطلاعات بخش‌ها، اطلاعات پیش-بینی و بحث و تحلیل مدیریت است. همچنین، از نسبت هزینه‌های عملیاتی به فروش، نسبت گردش دارایی‌ها و نسبت کیوتوبین به عنوان معیارهای هزینه‌های نمایندگی استفاده شده است. برای آزمون فرضیه اصلی پژوهش، رگرسیون چند متغیره با استفاده از داده‌های ترکیبی مورد استفاده قرار گرفته است. یافته‌های حاصل از بررسی 67 شرکت در دوره زمانی 1382 تا 1390 بیانگر آن است که بین نسبت هزینه عملیاتی به فروش و نسبت کیوتوبین با سطح افشای داوطلبانه به ترتیب رابطه منفی و مثبت معناداری وجود دارد؛ ولی بین نسبت گردش دارایی‌ها و سطح افشای داوطلبانه شرکت‌ها رابطه معناداری مشاهده نشد. https://amf.ui.ac.ir/article_19906_1443b6d0a6d0bcf5ef98c0a2ff32c628.pdf